Hoe Sam Baker zijn crisis overwon (en wat wij daarvan kunnen leren)

Wat is dít goed zeg, deze móeten worden aangeschaft, appt een muziekvriend. Hij doelt op de eerste drie platen van Sam Baker. ‘Ik ga bestellen, doen jullie mee?’
In deze abnormale tijden zoeken we naar een nieuwe balans. Kan de kunst ons helpen? De weg wijzen? Inspireren? Sam Baker doet dat.

Verder lezen "Hoe Sam Baker zijn crisis overwon (en wat wij daarvan kunnen leren)"

Kom op Eus, nu een bundel met Jean Pierre Rawie

Mijn tweede vrouw is zó snel weggelopen
dat zij de eerste nog heeft ingehaald.

Deze regels zijn van Lévi Weemoedt, een oude held van mij. Ze staan in Pessimisme kun je leren, een bundel samengesteld door Özcan Akyol (Eus). Hiermee blies de bekende columnist en tv-persoonlijkheid nieuw leven in de carrière van de in vergetelheid geraakte Weemoedt. Ik zie het duo optreden op Lowlands en denk: laat Eus nu een bundel samenstellen van Jean Pierre Rawie.

Verder lezen "Kom op Eus, nu een bundel met Jean Pierre Rawie"

Laantje van Hilhorst

‘Heb je ‘t al gehoord, Ben wordt dominee’, zeggen de mannen om een tafel vol bier in de voetbalkantine. Een kantineklant is ter ore gekomen dat ik in de kerk waar ik regelmatig kom, het ‘Verhaal uit de Zaal’ ga doen. Een variant op de ‘Preek van de Leek’.
Op 9 februari 2020 vertel ik mijn verhaal. Als tekstschrijver mag ik dan een ‘man van het woord’ zijn, dit is andere koek.

Verder lezen "Laantje van Hilhorst"

Zoeken naar zin

‘Mensen zijn op zoek naar zin’, zegt de Belgische psychiater Dirk de Wachter. ‘Ondanks dat ons leven hier goed is, zoeken we naar houvast. Sinds de jaren ‘60 hebben we ons losgemaakt uit religieuze en andere dogmatische structuren. We lieten ons door niemand meer vertellen hoe we moesten leven. Nu weten we het niet meer.’

Verder lezen "Zoeken naar zin"

Rodeo op de fiets

De dame van de fietsverhuur draait de schroeven onder onze zadels halfbakken aan. Bewust? Na een paar meter schiet mijn zadel heen en weer of ik op een rodeostier zit op de kermis. Bij Elly openbaart de ‘sabotage’ zich subtieler. Na kilometers ploeteren tegen de wind in.

Verder lezen "Rodeo op de fiets"

Winnaar door vertelperspectief en metafoor

Het enige geluid dat ik hoor is het getik van de klok. Zo nu en dan springt er een vogeltje uit tevoorschijn, dat een paar keer hard roept. Gelukkig hoef ik daar niets meer mee.
Zo begint Lisette van Gorp haar inzending voor de columnwedstrijd van Discura over eenzaamheid. Uit 300 inzendingen kiezen we als jury haar als winnaar. Ze tilt haar tekst naar de top vanwege een verrassend vertelperspectief en een mooie metafoor.

Verder lezen "Winnaar door vertelperspectief en metafoor"

Schrijven is verleiden

Klik. De volle lippen ontspannen, de mond valt lichtjes open, ze gooit haar hoofd iets achterover, kijkt broeierig onder haar oogleden door. Het is jaren geleden dat een vrouw me zo zwoel aankeek. Klik. Ze sluit de ogen, tuit haar lippen tegen mijn pen. Klik. Ze tilt sierlijk haar ellebogen op, of ze zich uitstrekt in de ochtendzon, streelt met mijn pen haar wang. Klik. Schrijven is verleiden. Professioneel model Joy Draiki brengt dit in beeld. Ik leg het vast met mijn smartphone.

Verder lezen "Schrijven is verleiden"

Drie statements van muzikanten die me raakten

Meningen zitten in deze tijd van nepnieuws en filterbubbels links en rechts vastgemetseld in beton, we vinden elkaar niet meer in het midden. Het vergt moed om publiekelijk je punt te maken, je mailbox loopt al snel vol met giftige bagger. Toch zijn er schrijvers, columnisten en muzikanten die dit blijven doen. Drie statements van drie muzikanten die me het afgelopen jaar wisten te raken.

Verder lezen "Drie statements van muzikanten die me raakten"

Privacy op de po

In China staat de deur van de behandelkamer gewoon open. Een uitpuilende wachtkamer luistert mee als de dokter op de röntgenfoto aanwijst waar bij jou de tumor zit. In Nederland doen we dat beter toch? Nou ja, toen ik jaren geleden in de zorg ging werken, luisterde ook de hele patiëntenkamer mee naar wat achter het bedgordijn besproken werd. En dat niet alleen…

Verder lezen "Privacy op de po"

Jasje jatten van David Bowie

In zijn nieuwe bundel ‘Het oog van de naald’ schrijft A.L. Snijders dat hij in 2010 in de Kleine Komedie een presentatie bijwoont van Elly de Waard, dichteres en popjournalist. In 1974 jat ze een jasje van David Bowie. Een wraakactie. Een verhaal geboren in het hoofd van de schrijver, denkt Snijders – tot een dame het podium oploopt met het jasje om haar schouders.

Verder lezen "Jasje jatten van David Bowie"

Marrie en Marinus

Ineens zit ze daar, op de schoot van verzorger Marinus. Giechelend als een ondeugende tiener. Een collega van Marinus ziet het genietmoment en legt het vast. De foto maakt me ‘als een kind’ zo blij. Op 2 oktober viert mijn moeder haar 91ste verjaardag. Ik draag dit blog aan haar op. En aan Marinus. En met hem aan alle verzorgers op Zorgerf Buiten-Verblijf in Putten.

Verder lezen "Marrie en Marinus"

Zeeschapen fotograferen met mijn smartphone

Tekst en beeld hebben een innige relatie. Ze vullen elkaar aan, versterken elkaar. Om mijn teksten van goed beeld te kunnen voorzien, volgde ik cursussen om beter te fotograferen en filmen met mijn smartphone. Sindsdien kunnen argeloze voorbijgangers me op mijn buik op het waddenstrand voor zeldzame zeeschapen zien liggen.

Verder lezen "Zeeschapen fotograferen met mijn smartphone"

Rock en reflectie met U2 en The Who

Als ik hardloop, luister ik graag naar muziek. Dit keer geeft de shuffle-functie van mijn iPhone me twee nummers met hetzelfde thema: The Who met The Seeker en U2 met I Still Haven’t Found What I’m Looking For. Twee zoekers. De een denkt dat hij het nooit zal vinden, de ander heeft de hoop nog niet opgegeven. Rock en reflectie raken elkaar.

Verder lezen "Rock en reflectie met U2 en The Who"

Hier ligt Gijs van Amerongen, in de grond geen kwaaie jongen

Hier ligt Poot, hij is dood. De Schoolmeester, pseudoniem voor de Rotterdamse dichter Gerrit van de Linde, schreef dit grafschrift voor de achttiende eeuwse dichter Hubert Korneliszoon Poot. Gerrit Komrij reageerde hierop met een eigen variant: Hier ligt Gerrit Komrij, ik denk dat ik omrij. Meer schrijvers en dichters schreven grafschriften in de trant van de Schoolmeester. Doodleuk.

Verder lezen "Hier ligt Gijs van Amerongen, in de grond geen kwaaie jongen"

Creatief met taal op Marktplaats en Funda

Ik heb via Facebook een kast gekocht. Onder een foto van de kast stond de tekst: grenen kast. En de prijs. Meer niet. Zelfs de maten stonden er niet bij. Met een creatieve tekst stijg je al snel boven de rest uit. En verkoop je sneller. Sommige verkopers op Marktplaats en Funda weten dat. Die trekken alles 'uit de kast'.
Verder lezen "Creatief met taal op Marktplaats en Funda"

Slechte slogans (maar stiekem best grappig)

Iedere paal gaat erin, zegt heibedrijf Steenman uit Oosterblokker. De slagzin staat in ‘Ik verf tot ik sterf’, een boekje vol ‘slechte slogans’. Maar wat is slecht? Wanneer is een slogan tenenkrommend banaal en wanneer stiekem toch best grappig? Ik ben een enorme aanhanger van Bolletje staat ook in het boekje. Slecht? Op de snelweg blijf ik juist vanwege de woordspeling soms wat langer achter de Bolletje-vrachtwagen rijden. Met een brede glimlach.

Verder lezen "Slechte slogans (maar stiekem best grappig)"

Ons brein telt niet

Mijn vakantiehotel in Portugal is ingesteld op mensen met triskaidekafobie. Triskai wat? Triskaidekafobie. Op mensen die bang zijn voor het getal 13. In de lift kun je naar etage 0, dan 00, dan door naar 12. In de Trump Tower start de nummering van de etages bij 10. De eigenaar pocht met een gebouw van 68 etages. Tien teveel. We laten ons voor de gek houden. Waar is de ratio die rekent? Ons brein telt niet.

Verder lezen "Ons brein telt niet"

Effe wachten

‘Daar gaat nummer 33. Die man was ná mij. Hoe kan dat?’

Het is druk in de campingsnackbar. Vakantiekrachten lopen zich het frituurvet uit de naad. Wachttijden lopen op. Vooraan staat een vrouw op badslippers. Ze tikt met haar rechterwijsvinger op de balie, kromt haar tenen, zucht...
Dan is ze haar ergernis niet meer de baas.

Verder lezen "Effe wachten"

Wat een kantinegesprek mij leerde over een netwerkgesprek

‘Waarom verkast je zoon volgend seizoen van sv Huizen naar VVOG?’
Robert stelt de vraag in de voetbalkantine van sc Hoevelaken. Na zijn vraag rommelt hij nog even met zijn telefoon. Kan dat niet een andere keer, denk ik nog, maar steek van wal. Het resultaat is – voor mij – ontluisterend. Een ‘leermomentje’ om mee te nemen naar mijn volgende netwerkgesprek. Naar elk ander gesprek.

Verder lezen "Wat een kantinegesprek mij leerde over een netwerkgesprek"

Oldskool storytelling: Piggelmee, Piet Pelle en Flipje Tiel

Het huwelijk van Piggelmee scheert langs de afgrond. Zijn vrouw ontpopt zich als een rupsje-nooit-genoeg. Gelukkig weet het ‘Toovervischje’ waar het écht om gaat in het leven: Van Nelle koffie. Ik kom dit staaltje vooroorlogse ‘storytelling’ tegen als mijn moeder verhuist naar het verpleeghuis en ik met mijn zussen het ouderlijk huis leegruim.

Verder lezen "Oldskool storytelling: Piggelmee, Piet Pelle en Flipje Tiel"

Zo schep je een beeld met woorden

Soms brengt een concert meer moois dan alleen muziek. Terwijl Luke Winslow-King in TivoliVredenburg zijn slidegitaar laat janken, heupwiegt op de voorste rij een jonge vrouw op het opwindende ritme. Swing that thing, klinkt het, swing that thing… Ik wil de thuisblijvers via Whatsapp laten meegenieten. Maar hoe? Hoe beschrijf ik die vrouw vóór Luke?

Verder lezen "Zo schep je een beeld met woorden"

Ben Bowie

Vroeger werd ik Ben Bowie genoemd. Niet zo gek. Ten tijde van de Serious Moonlight Tour liep ik met geblondeerde haren, een wijde bandplooibroek en puntschoenen in het dorp. Ik organiseerde Bier-en-Bowie-feestjes, met voor iedereen gratis drank, in ruil voor verplicht luisteren naar Bowie-muziek. Mijn nummer één aller tijden: Heroes.

Verder lezen "Ben Bowie"

Zendeling

Als het onderwerp muziek of boeken ter sprake komt, ontpop ik me nogal eens als overenthousiaste zendeling. Maar niet elk ongelovig schaapje mekkert gelijk mee, bovendien vinden ze mijn preken vaak te lang.

Verder lezen "Zendeling"

Vechten tegen de babbelende bierkaai

Klokslag 22:30 uur bestijgt Hessel in zijn eigen café De Groene Weide op Terschelling het podium. ‘Jongens, wat is het hier stil, dit is een café, geen theater’, roept hij in de microfoon. Voordat hij de mondharmonica aan de mond zet voor The River van Bruce Springsteen roept Hessel zijn publiek op rumoerig te zijn. In een theater ben je stil, in een café niet. Maar hoe zit dat in een poptempel of concertzaal?

Verder lezen "Vechten tegen de babbelende bierkaai"

Goud weerd

Mijn moeder is op 2 oktober jarig. Dit jaar vieren we haar 89ste verjaardag. Dit verhaal draag ik aan haar op. En aan alle mensen van Zorgerf Buiten-Verblijf in Putten.

‘Ja, dit boek van ds. Doornenbal is goud weerd’, zegt mijn moeder. Lezen kan ze het boek niet meer, ze zou elk woord met een loep moeten bekijken. Ook vervliegen de woorden tijdens het lezen als luchtbellen in de wind. Aan het boek kleeft een verhaal.
Verder lezen "Goud weerd"

Housje, boompje, feestje

Guido mag als DJ Le Graphe van 23:00 tot 2:00 uur een tuinfeest in zijn geboortedorp afsluiten. Alles is top geregeld: zwembad, grote tuin en puike geluidsinstallatie. De buren zijn ingelicht. Zoonlief heeft een aantal ‘gruwelijke platen’ klaarstaan en staat te popelen om die er ‘strak op te leggen’. Het komt er niet van.
Verder lezen "Housje, boompje, feestje"

Zwarte kip gesignaleerd bij Leeuweriklaan

Roep niet ‘boef’ bij elke scooter, betoogt Christiaan Weijts in een column in NRC. Hij vertelt dat zijn schoonzus uit een ‘Gelders Biblebeltdorpje’ bij hem op bezoek is en een alarmerend bericht op haar telefoon krijgt:

Man op scooter, (op het oog) een dealer, houdt zich verdacht op bij de speeltuin.’
Verder lezen "Zwarte kip gesignaleerd bij Leeuweriklaan"

De machinist

De binnentuin van het zorgverblijf in Putten is een modderpoel. Het is januari 2015, het regent onophoudelijk. Werklieden leggen de laatste hand aan de huisjes waar straks ook mijn moeder komt te wonen.Tussen de timmerlieden en loodgieters duwt een oude man een kruiwagen voor zich uit, zijn laarzen zakken tot aan zijn enkels in de blubber.
Verder lezen "De machinist"

Dik Trom en de brief uit het kabinet

Ik heb vernomen dat het zondag heel fris is geweest in Hoevelaken. Het vakantiehuisje is erg leuk. Het is voorzien van een koelkast en groot gasstel. Het dorp Domburg is ook niet ver verwijderd van ons huisje.

Iemand schrijft over zijn vakantie in de buurt van Domburg. Niet meteen iets om over naar huis te schrijven, maar oké. Toch vraag ik me af: wie is de schrijver, hoe oud is hij, hoe moet ik me deze persoon voorstellen?
Verder lezen "Dik Trom en de brief uit het kabinet"

Bezoek op zondag

Vandaag is mijn moeder jarig, bij velen bekend als 'tante Marrie'. Ze is 88 jaar geworden. Reden om een kleine traditie in ere te houden: deze maand draag ik mijn blog aan haar op.

Als ik op een regenachtige zondagmorgen mijn moeder bezoek in het zorgverblijf, hangt aan de deur van de huiskamer een bordje 'Stilte, kerkdienst'.
Verder lezen "Bezoek op zondag"

Kantoortuin

Het is de dag na de fatale vlucht van de MH17. Het komt voor mij dichtbij omdat niet veel eerder mijn oudste dochter voor een welverdiende vakantie over Rusland naar Thailand vloog. Het had haar ook kunnen overkomen.
Verder lezen "Kantoortuin"

Weg met welke

Het gebeurt me als tekstschrijver elke week wel een keer: iemand mailt een opzet van een tekst met de vraag of ik die wil redigeren. Eén woordje maakt direct duidelijk uit welke wind de tekst waait. Het woordje welke. Met dit woordje probeert de schrijver wat meer gewicht in de schaal te leggen. Het leidt tot taal welke irriteert.
Verder lezen "Weg met welke"

De kunst van het kijken

Tom Waits loopt over een renbaan. Het oog van de zanger valt op een kunstwerk. Op een plek waar je dat niet direct verwacht: een afgebladderde staldeur. De deur is verweerd, aangevreten door een verveeld paard. Maar daar waar geen bladdertje verf meer zit, juist daar 'ziet' de zanger dat hier een kunstenaar aan het werk is geweest.
Verder lezen "De kunst van het kijken"

Ode aan mijn moeder

Vandaag, 2 oktober 2013, is mijn moeder 86 jaar geworden. Een mooi moment om stil te staan bij het verhaal over de spekpannenkoeken. Een ode aan mijn moeder.

Zwaar gevoel
We eten spekpannenkoeken als mijn moeder van in de tachtig aan komt fietsen. Ze wil geen storende factor zijn en gaat met haar stoel op een meter afstand van de tafel zitten.
Verder lezen "Ode aan mijn moeder"

Popmuziek voor Jip en Janneke

'Fans van Metallica hebben ooit het 'matje' uitgevonden: een kortgeknipt kapsel, maar lang in de nek. De hardrockers bedachten dat omdat ze er voor hun werk netjes uit moesten zien. Zo ben je keurig van voren en hardrock van achter.'

Journaliste en schrijfster Hester Carvalho schreef deze zinnen in haar boek Popmuziek. Voor kinderen vanaf 9 jaar.
Verder lezen "Popmuziek voor Jip en Janneke"

Abracadabra

I'd like to add you to my professional network on LinkedIn.
Piet van Lieshout

Ik zit verdiept in een tekstopdracht als dit bericht binnenkomt. Het is het standaardbericht van LinkedIn. Piet van Lieshout wil me toevoegen aan zijn professionele netwerk. Piet van Lieshout? Ken ik niet. Ga ik deze Piet wel of niet accepteren?
Verder lezen "Abracadabra"

Songteksten

She locked herself in the bathroom again, so I'm pissing in the yard.

In één krachtige, beeldende zin is de ontluistering van de relatie duidelijk. Ik vrees voor het voortbestaan van deze liefdesverhouding, vooral door het 'again'. Het is niet de eerste keer dat zij zich opsluit in de badkamer. En hij gaat maar weer in de tuin pissen, omdat hij niet bij de wc in de badkamer kan. Er klinkt al berusting in door. Ik ben bang dat dit niet meer goed komt.
Verder lezen "Songteksten"