Rite de passage

Het is 2010. Plotseling ben ik voor een kwart ‘boventallig’. Een eufemisme voor ontslag. Wat? Ik? Ik heb troost nodig, een oplossing en een duw om verder te gaan. Een psycholoog noemde dit de ‘rite de passage’. Het wordt de opmaat naar Ben Tekstschrijver.

Verder lezen "Rite de passage"

De kracht van zacht

Mijn ouders brachten me groot met ‘de kracht van zacht’. Slaan ze je op de ene wang, keer de andere toe. Ik zie nu harde beelden die ik niet had willen zien. Omdat ik er niet van loskom. Te erg. Met het wrede wapengekletter van nu verlang ik intenser dan ooit naar zachte krachten.

Verder lezen "De kracht van zacht"

Merci Marrie

Op 19 december 2021 gleed je weg. Jouw lieflijke naam ruist nu langs de wolken. Regelmatig schreef ik blogs over je. Zo kon ik verhalen over je delen. Dat deed ik graag, net zo graag als dat jij Merci-chocolaatjes uitdeelde. Nog één keer geef ik je een doosje Merci.

Verder lezen "Merci Marrie"

Bucketlist

Na een uitwaaiwandeling op het strand van Terschelling-West zijg ik met Elly neer bij onze favoriete strandtent, in de zachte bedding van een loungebank. De zon, een Brandaan uit de tap, het moment mag eeuwig duren.

Verder lezen "Bucketlist"

Afscheid nemen als je dementie hebt

Verhuis op een moment dat je dementerende moeder nog nieuwe vriendschappen aan kan gaan. Dat is het advies van casemanager en huisarts. Dat gebeurt. Gerrie van Duinkerken – bijnaam Zus – en mijn moeder worden op het zorgerf dikke maatjes. Maar wat als je vriendin overlijdt? Of je broer? Maakt dementie het afscheid anders?

Verder lezen "Afscheid nemen als je dementie hebt"