Op drie pootjes

Chihuahua op drie pootjes
Op de paralympics voor honden is Jimmy kanshebber op de honderd meter sprint.

We kamperen voor de vijfde keer op dezelfde camping. Op weg naar het toiletgebouw huppelt een bruine chihuahua voor me uit. Ik herken hem van vorig jaar, hij heet Jimmy, hij mist zijn linkervoorpootje. Zijn huppel krijgt daardoor iets vrolijks.

Deel dit blog

Zijn baas vertelt me het levensverhaal van Jimmy. Hij is nog maar net verwelkomd als nieuw gezinslid, als de baas gaat slapen op de bank. Het hondje gaat bij hem zitten, vlak bij zijn gezicht. Als de baas wakker wordt, kijken ze elkaar op de afstand van een paar centimeter recht in de ogen. De baas schrikt ervan. Jimmy ook. De jonge hond schrikt zo erg dat hij pardoes achterovervalt, tussen de bank en de tafel. Hij valt zo ongelukkig, dat hij zijn linkervoorpoot breekt.

Er zijn drie opties: een orthopedische voorziening, een amputatie of laten inslapen. Inslapen is voor de kersverse baas geen optie, de keuze valt op een amputatie.
Jimmy is daarna twaalf weken depressief. Hij is niet uit zijn bench te branden. Moet gedragen worden naar een stukje gras om zijn behoefte te doen.

De afspraak is dat het driepoothondje na twaalf weken ‘zijn leven opgepakt moet hebben’. Zo niet, dan volgt alsnog de spuit. Drie dagen voor de fatale spuit staat hij ineens naast zijn baas in de keuken. Of hij voorvoelde dat hij zich nu echt bij de lurven moest pakken en in actie moest komen.

Jimmy leert om zijn rechtervoorpoot meer naar het midden te zetten om in balans te blijven. Nu, zeven jaar later, heeft hij een massief voorpootje en huppelt hij vrolijk over de camping. Op de paralympics voor honden zou hij kanshebber zijn op de honderd meter sprint, hij kan een razende snelheid ontwikkelen.

Hij zoekt naar een beeld dat alles duidelijk maakt. Zijn gezicht klaart op. ‘Net als dat hondje hier op de camping’, zegt hij.

Later op de dag kom ik op het terras een bekende tegen. Hij komt al jaren op de camping. Hij vertelt dat hij ooit een Buick bezat. Maanden sleutelt hij om de Amerikaanse benzineslurper weer rijklaar te maken. In zijn gerestaureerde bolide voelt hij zich de Elvis van de snelweg. Tot het moment dat hij plotseling zijn rechtervoorwiel voor zijn auto uit ziet rollen. Hij heeft de moeren van het wiel niet goed vastgedraaid. De Buick rijdt door op drie wielen en komt zonder verdere schade in de berm tot stilstand.

Ik hoor het verhaal met stijgende verbazing aan. Waarom kapseisde de auto niet? Ik weet dat een tafeltje met drie poten nooit wiebelt, maar dan staan de poten in balans. In mijn beleving zakt een rijdende auto zonder rechtervoorwiel direct naar rechts, raakt zijn ijzer het asfalt en komt hij na een vonkenregen en veel geraas tot stilstand. De Buick-bestuurder probeert me uit te leggen waarom dit niet gebeurde. Hij zoekt naar een beeld dat alles in één klap duidelijk maakt. Zijn gezicht klaart op.
‘Net als dat hondje hier op de camping’, zegt hij.

Het wiel was vrij gemakkelijk weer terug te zetten. Op drie wielen verder door het leven zou de Buick ook nooit zijn gelukt. Zoveel vernuft en aanpassingsvermogen heeft een auto niet. Daar moet je toch echt een hondje voor zijn.

Ben Tekstschrijver

Aanpassen aan een beperking, heb jij daar een mooi verhaal over? Leuk als je reageert.

Deel dit blog

Reacties Geef een reactie

  1. Fascinerende blog weer Ben!
    Een tijd had ik een partner die veel afwijkingen – vooral in het obsessieve-compulsieve spectrum – die ze tijdens haar studie en daarna had bestudeerd, terecht op mij projecteerde. Waar mogelijk paste ik me aan deze handicaps aan. Ook met allerlei lichamelijke beperkingen kan ik omgaan. Ik ga nu niet verder in op al mijn tekortkomingen, want het zijn niet mijn onvolkomenheden maar mijn capaciteiten die voor mij tellen.

  2. Leuk om te lezen, Ben.

    Als hondeneigenaar heb ik ook veel voor mijn (gelukkig) viervoeters over, maar het is soms verbazingwekkend hoe ver mensen gaan voor hun hond. Wist je dat er zelfs speciale honden-rolstoelen zijn? Nou ja, als het nodig was zouden wij die waarschijnlijk ook nog aanschaffen.

  3. Ben,
    Je weet vast nog wel dat wij vroeger een hondje hadden. Een pinchertje.